Archive for the Historia kobiety ładnej Category

STRÓJ GRECKIEJ KOBIETY

Strojem kobiety greckiej był kawałek białej materii wełnianej lub lnianej, niemal przeźroczystej, zarzucony delikatnie. Kostium taki tyle zakrywał, co pokazywał. Budowa ciała, każdy jego fragment i gest byh doskonale widoczne, nawet uwypuklone. Zwiew’na draperia opierała się na barku, na biodrze, na łokciu lub na kolanie i zmieniała się w układzie za każdym ruchem. Była wyrazem, […]

NAGOŚĆ OKRYTA STROJEM

Stąd też mówiono o Spartankach brzydko, że pokazują tę częsc ciała, z której obecnie Brigitte Bardot jest tak dumna. Sw’obodne były także ręce, gdvż rękawy domagają się igły i nici, a tych w antycznej Grecji nie używano. Nagość okryta strojem zarzucanym, nie zeszytym, możliwa była dzięki łagodnemu klimatowi. Oczywistą jest też rzeczą, żc kult młodego, […]

HARMONIA MIĘDZY IDEAŁEM A ŻYCIEM

Grekom udała się harmonia między ideałem a życiem. Tworzyli oni dzieła sztuki, w których idealizowali naturę, i odwrotnie — dziełem sztuki według nich mógł hyc piękny człowiek. Legenda o Fryne, która zwyciężyła sędziów swą doskonalą nagością, jest pełna głębszego sensu. Nawet bogowie greccy stworzeni zostali na podobieństwo człowieka. Byli tak samo budowani, taki sani nosi I […]

ZASADA GRECKIEJ PIĘKNOŚCI

Taka była zasada greckiej piękności łączącej dobroc z urodą greckiego kostiumu który zostanie wzorem luźnego draperyjnego stroju. A oto jego szczególy:  Szatą spodnią, nakładaną wprost na ciało, była materia nazywana „pcplos” albo „chiton”. Peplos dorycki był wełniany, chiton joński z najcieńszego lnu. Były to prostokąty materii, które po złożeniu w połowie długości miały równać się […]

OKRYCIE WIERZCHNIE

Czasem jednak, szczególnie w później­szych okresach, chitony dla wygody zeszywano.Okryciem wierzchnim, rodzajem płaszcza noszonego tylko poza domem, byl himatiom kawał prostokątnej materii, przeważnie wełnianej, zaokrąglonych rogach albo półkolisty. Nakładano go ozdobnie na ramiona, a luźne końce zwisały z tyłu jak skrzydła jaskółki. Takie były ubiory, które dziś wydają nam się niewygodne i niełatwe do zrozumienia. Ale wyobrazić […]

DORYCKIE WEŁNIANY PEPLOS

Dorycki wełniany pcplos, noszony raczej przez kobiety z ludu, był strojem poważniejszym, dzięki grubym surowym fałdom. Delikatne, cienkie płótno jońskich chitonów natomiast, przędzione z egipskiego lnu, układało się w fałdki drobne. Podobnie było w architekturze. Kolumna dorycka, najbliższa plastyce surowej Egiptu, zaczynała się bez bazy i w grubym żłobkowaniu przechodziła w nieozdobny kapitel. Kolumna jońska, […]

MIEJSCE SPOJENIA NÓG

Miejsce spojenia nóg miało być nad połową wysokości ciała. W ten sposób poprawiano naturalną budowę kobiety, która skłania się podobno do ociężałości. Długie nogi zawsze były ogromnie cenione. ł.vdki niewydatne, uda i biodra „kobiece”, brzuch wyraźnie wyrzeźbiony, piersi jak jabłka, raczej małe, rozstawione i wysokie. Twarz owalna, profil nosa wyraźny, jednolity z linią czoła. Nos […]