NADMIERNE BEZPIECZEŃSTWO

Nie próbuje się nawet rejestrować rzeczywistych potrzeb w zakre­sie rewalidacji, które wynikają z charakteru trudności, deficytów, dys­funkcji;nie sprawdza się czy instytucje realizujące powierzone zadania (czasem za wielkie pieniądze) stosują jakiekolwiek racjonalne procedury, metody, techniki usprawniania określonych sfer osobowości;prawie nigdy — w ramach funkcjonujących struktur kontrol­nych — nie analizuje się obrazu czynności określonych służb, komórek organizacyjnych i struktur czynności kierowniczych. Tymczasem jak powiedziano wyżej zasadnie — „nadmierne bez­pieczeństwo nie sprzyja usprawnianiu”. Tak więc, idąc tropem konkretnych faktów i zjawisk praktyki rewa­lidacyjnej, możemy dziwić się, dlaczego nie robi się użytku z istniejące­go stanu wiedzy pedagogicznej i prakseologicznej. Przecież na podstawie wiedzy możliwe jest określanie, w miarę precyzyjnie, istotnych kompo­nent racjonalnego postępowania, a także konstruowanie narzędzi po­miaru, np. świadomości pedagogicznej i rewalidacyjnej poszczególnych placówek, stosowanych w nich procedur postępowania rewalidacyjnego, technik stymulujących rozwój motywów aktywności u samych podmio­tów rewalidacji itd.

Witaj! Nazywam się Ewa Gocławka z zawodu jestem plastykiem, ale bardzo interesuję się modą. Na blogu znajdziesz tutaj wiele artykułów dotyczących mody, stylizacji i urody. Jeśli interesuje Cie taka tematyka zapraszam do pozostania dłużej na moim serwisie!