POLITYKA SEGREGACJI

Stąd jak widać polityka segregacji czy częściowej cho­ciażby izolacji społecznej osób niepełnosprawnych, realizowana choćby przez zaniedbywanie ich potrzeb w budownictwie, architekturze, usłu­gach itp., jest całkowicie błędna, przeciwna tendencjom nowocześnie poj­mowanej pedagogiki rewalidacyjnej, postulującej od dawna integra­cyjny system kształcenia specjalnego (A. Hulek, 1983). Analogicznie formułuje swe postulaty pedagogika resocjalizacyjna, do­magając się tych form oddziaływania opiekuńczego, wychowawczego i terapeutycznego, które mogą być realizowane w naturalnym środowi­sku, a nie w warunkach izolacyjnych. Tworzenie zbiorowości „patologicz­nych”, gett czy „archipelagów” ludzi wyobcowanych siłą ze społeczeń­stwa nie może sprzyjać ich prawidłowej adaptacji i reintegracji społecz­nej. Dodajmy wreszcie, że rola niepełnosprawnego (w sensie fizycznym, psychicznym czy społecznym) jest rolą cząstkową, przypisaną jednostce odchylającej się od tzw. „normy”. Niesprawność ma przecież swoje stop­nie i zakresy.

Witaj! Nazywam się Ewa Gocławka z zawodu jestem plastykiem, ale bardzo interesuję się modą. Na blogu znajdziesz tutaj wiele artykułów dotyczących mody, stylizacji i urody. Jeśli interesuje Cie taka tematyka zapraszam do pozostania dłużej na moim serwisie!